forex trading logo


Zastępstwa Dziennik Stołówka Plan lekcji
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
Previous Next
Start Start Archiwum
Drukuj Email

'W labiryncie zmysłów'- cz. III

W styczniu klasy II integracyjne uczestniczyły w trzecim spotkaniu w ramach projektu edukacyjno- terapeutycznego W labiryncie zmysłów. Podczas warsztatów uczniowie poszerzali swoją wiedzę nt. zmysłu powonienia i smaku oraz testowały ich sprawność. Mogli powąchać i posmakować różne substancje, sprawdzić swoje reakcje na nie i również doświadczyć, jak mocno zależne od siebie są te dwa zmysły. Naukowcy dowiedli, że kobiety maja lepszy zmysł zapachu niż mężczyźni. Staraliśmy się to sprawdzić - i rzeczywiście, w teście zapachów grupa dziewcząt wypadała lepiej niż grupa chłopców. Zabawa była przy tym przednia i mocno pouczająca.

SMAK (ZMYSŁ SMAKU)

Narząd smaku służy do chemicznej analizy składu pokarmu. Kubki smakowe rozmieszczone są na języku, podniebieniu, w nabłonku gardła, nagłośni oraz górnej części przełyku. Kubki smakowe dostarczają informacji o kilku podstawowych smakach: słodkim, słonym, kwaśnym oraz gorzkim. Oprócz powyższych wyróżnia się jeszcze piąty smak. Nie znalazł on swojego miejsca w europejskiej kulturze kulinarnej, stąd nazywa się go japońskim słowem umami. Na przekór powszechnemu - a błędnemu -  mniemaniu wszystkie rodzaje kubków smakowych są rozmieszczone na całej powierzchni języka i każdy fragment języka może odczuwać każdy ze smaków. Zdarza się jednak, że niektóre rejony języka różnią się wrażliwością na różne bodźce smakowe.  Ze zmysłem smaku ściśle wiąże się fizjologicznie zmysł węchu. Wrażenia pochodzące od tych zmysłów są często trudne do sklasyfikowania i odróżnienia jedne od drugich.

ZAPACH (ZMYSŁ POWONIENIA)

Węch jest to zdolność reagowania na cząsteczki substancji wonnych unoszących się w powietrzu lub w wodzie z dala od swego źródła. W ten sposób  kontrolowane są substancje  wchodzące do układu pokarmowego i oddechowego. Nos dostarcza informacji o składzie chemicznym cząsteczek unoszących się w powietrzu i wywołujących zapach. Węch jest niezwykłym zjawiskiem, dlatego że zapachy są przetwarzane bezpośrednio przez układ limbiczny bez konieczności wędrowania przez normalne kanały w pniu mózgowym. Z tego powodu zapach może bezpośrednio aktywować emocje, a także wpływać na to, jak bardzo coś nam się podoba lub nie. Zapach przywołuje też wspomnienia i skojarzenia, które wpływają na nasze wybory i preferencje, na przykład dotyczące gatunku kwiatów lub marki mydła. Niemowlę jest w stanie rozpoznać matkę tylko po zapachu, który kojarzy mu się z czymś przyjemnym i bezpiecznym. Poza tym zapach wpływa oczywiście na nasz gust kulinarny i mówi nam, czy jedzenie jest zdrowe, czy zepsute.

Narząd węchu zbudowany jest bardzo prosto- są to komórki węchowe skupione na pewnym obszarze śluzówki nosa  między komórkami nabłonka. Obszar ten, zwany okolicą węchową, u człowieka jest niewielki- wynosi ok. 5 cm2 po obu stronach i znajduje się w górnej części jamy nosowej, w nabłonku górnego przewodu nosowego.

Komórki węchowe mają kształt wydłużony i zaopatrzone są w 6-8 prostych włókien zwanych rzęskami węchowymi, które wystają nad powierzchnię nabłonka. Włókienka te reagują na zetkniecie się z cząsteczkami substancji wonnej. Wypustki dośrodkowe komórek przechodzą we włókna nerwu węchowego, wnikające przez otwory blaszki sitowej do jamy czaszki, do opuszki węchowej mózgu.

W narządzie zmysłu powonienia szybko zachodzi zjawisko adaptacji. Przy dłuższym oddziaływaniu bodźca zapachowego wrażliwość receptora maleje, wreszcie przestaje on reagować na daną woń. Adaptacja występuje na poziomie ośrodka węchowego. Odetchnięcie świeżym powietrzem pozbawionym woni przywraca wrażliwość komórkom węchowym. Szybka zdolność adaptacji węchu stwarza niebezpieczeństwo zatrucia się, np. gazem świetlnym czy czadem, gdy ulatniają się one  w małych ilościach, ale przez dłuższy czas.

Katar- połączony z silnym wydzielaniem śluzu i obrzmieniem śluzówki- powoduje osłabienie wrażliwości węchowej. Nieprzyjemne zapachy mogą powodować pobudzenie psychoruchowe. Przykładowe zapachy oceniane przez dzieci jako nieprzyjemne to: ocet winny, pieprz mielony, musztarda, czosnek, ekstrakt mięty i dziurawca.

Zapachy uznawane za przyjemne i stosowane w terapii to: wanilia, goździki, cynamon, cytryna, pomarańcza, mięta, olejek różany i lawendowy.

Zapach limetkowy zmniejsza napięcie psychoruchowe.

Łagodnie, nasennie działa aromat lawendy, majeranku i melisy.

Działanie antyseptyczne mają olejki: sosnowy, szałwiowy i tymiankowy.

Chcąc dowiedzieć się więcej na temat zmysłu smaku i węchu zapraszamy do lektury. Więcej informacji można znaleźć na tablicy informacyjnej znajdującej się na parterze, na korytarzu szkoły.

B. Bulin-Duda
L. Jamróz- Mańczak

 

Kalendarz


Dzisiaj jest: Środa
23 Października 2019
Imieniny obchodzą
Ignacy, Jan, Roman, Seweryn, Teodor
  
Zodiak: Waga

Nasi sponsorzy

Licznik odwiedzin

Dzisiaj7
Wszystkie551170

Naszą witrynę przegląda teraz 23 gości 


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: Premium WordPress Theme  Valid XHTML and CSS.

Copyright © 2019 Szkoła Podstawowa nr 3. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostępnym na licencji GNU GPL.